Python’da Özyineleme Nedir?
Özyineleme (recursion), bir fonksiyonun kendi kendini çağırmasıdır. Bu teknik, karmaşık problemleri daha küçük ve yönetilebilir alt problemlere bölerek çözmeyi amaçlar. Python’da özyineleme, belirli bir koşul sağlandığında duran bir döngü oluşturur.
Özyinelemenin Temel Yapısı
Özyinelemeli bir fonksiyon genellikle iki bölümden oluşur:
- Temel Durum (Base Case): Fonksiyonun kendi kendini çağırmayı bırakıp bir değer döndürdüğü durumdur. Temel durum olmadan, fonksiyon sonsuza kadar kendini çağırır ve yığın taşmasına (stack overflow) neden olur.
- Özyinelemeli Çağrı (Recursive Call): Fonksiyonun kendi kendini, genellikle girdi değerini değiştirerek çağırdığı kısımdır.
Örnek Kullanım: Faktöriyel Hesaplama
Faktöriyel hesaplama, özyinelemenin klasik bir örneğidir. Bir sayının faktöriyeli, o sayıdan 1’e kadar olan tüm pozitif tamsayıların çarpımıdır. Özyinelemeli bir faktöriyel fonksiyonu şu şekilde yazılabilir:
def faktoriyel(n):
if n == 0: # Temel Durum
return 1
else:
return n * faktoriyel(n-1) # Özyinelemeli Çağrı
Özyinelemenin Avantajları ve Dezavantajları
Özyineleme, bazı problemleri daha okunabilir ve anlaşılır bir şekilde çözmeyi sağlayabilir. Ancak, aşırı kullanıldığında performans sorunlarına yol açabilir. Her fonksiyon çağrısı yığında (stack) yer kaplar ve bu, büyük girdilerde yığın taşmasına neden olabilir. Bu nedenle, özyineleme yerine döngülerin kullanılması daha verimli olabilir.
Sonuç olarak, özyineleme güçlü bir tekniktir ancak dikkatli kullanılmalıdır. Problemin yapısına ve performans gereksinimlerine göre özyineleme veya döngü arasında bir seçim yapılmalıdır.
Videoyu İzle: